توی مثنوی زندگی ، تو بدون من یه مصراع نا تمومی...بالاخره یه روز می فهمی اینو که تا من نباشم تو بیت نمی شی... امیدوارم اون روز دیر شده باشه واست!!!!!

 

پس چرا تموم نمی شه این درس لعنتی ... تا کی باید مهر برای من معنی داشته باشه ... می خوام فقط با تو زندگی کنم ... بدون بپا ...  بدون آقا بالاسر ... بدون نگاه های فضولانه ی مامان ... بدون سخت گیریای بابا ... خدایا فقط من و تو ........